ارتباط سن ابتلا به دیابت و کاهش اتصالات عملکردی در مغز
16 جولای 2015- بر اساس یک مطالعه ی جدید، ابتلا به دیابت نوع 1 دراواخر دوران کودکی با کاهش اتصالات بین نواحی مغزی ارتباط دارد.
محققان دانشگاه پیتزبورگ اعلام کردند قبل از این مطالعه، هیچ تحقیقی به بررسی ارتباط سن ابتلا به دیابت و تأثیر آن بر اتصالات عملکردی در مغز در مراحل بعدی زندگی بیماران نپرداخته است.
آنها از 66 بزرگسال 32 تا 58 ساله ی مبتلا به دیابت نوع 1 ثبت نام کردند که 32 نفر از آنها مرد بودند. همه ی این افراد در کودکی به دیابت نوع 1 مبتلا شده و در مطالعه ی کوهورت اپیدمی عوارض دیابت در دانشگاه پیتزبورگ شرکت کردند.
متوسط اتصالات 8 شبکه ی عملکردی مغز دراین افراد محاسبه شد، این کار از طریق نظارت برفعالیت مغزی وابسته به مقدار اکسیژن خون در زمان استراحت، اندازه گیری گردید و بر این اساس ارتباط بین سن شروع دیابت و اتصالات این شبکه ها، آنالیز شد.
پرفسور John Ryan، استادیار روانپزشکی دانشگاه پیتزبورگ می گوید: درمطالعات دیگر، ارتباط بین شروع دیابت نوع 1 و مشکلات شناختی نشان داده شده بود، بنابراین ما انتظار داشتیم ارتباطات بین نواحی مغزی افرادیکه در سنین پایین تر به دیابت نوع یک مبتلا شده اند، ضعیف تر باشد، اما در عوض، ارتباطات بین نواحی و شبکه های مغزی در افرادیکه در اواخر دوره ی کودکی به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند با افزایش سن ضعیف تر شده بود.
هر چه سن ابتلا به دیابت در کودکی افزایش می یابد اتصالات بین نواحی مغزی در سنین بعدی بیشتر کاهش می یابد. محققان افزودند: از آنجائیکه با پیشرفت های موجود، طول عمر افراد مبتلا به دیابت نوع 1 افزایش یافته است مشکلات شناختی در این بیماران بیشتر مشاهده می شود.
پرفسور رایان می افزاید: مکانیزیم های زیر بنایی این ارتباط هنوز روشن نیست، با این حال، ارتباط بین سن تشخیص واتصالات مغزی درافراد مسن تر مشهودتر است و این نتایج از این موضوع که دیابت به فرآیند پیری شتاب می دهد، حمایت می کند.
دانشمندان دانشگاه پیتزبورگ نتیجه گیری کردند که برای درک علت این ارتباط، نیاز به تحقیقات بیشتری دارند. نتایج این تحقیق در مجله ی Psychosomatic Medicineمنتشر شد.
منبع: